Η μέση ηλικία για την αντικατάσταση της καρδιακής βαλβίδας ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο της βαλβίδας που αντικαθίσταται και την ειδική κατάσταση του ασθενούς. Μελέτες έχουν δείξει ότι για την αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας, το ποσοστό θνησιμότητας για τους οκταγενείς ήταν περίπου 6.6% σε 1 μήνα και 11% σε 1 έτος (Fish, 2004). Στην περίπτωση αντικατάστασης πνευμονικής βαλβίδας σε ασθενείς με Tetralogy of Fallot, η μέση ηλικία για την πρώτη αντικατάσταση είναι τυπικά μεταξύ 16 και 20 ετών, με πολλούς ασθενείς να χρειάζονται δεύτερη αντικατάσταση στην ηλικία των 30 έως 35 ετών (Holmes, 2012).
Για τη χειρουργική της μιτροειδούς βαλβίδας, υπάρχουν σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία και την οικονομία, ειδικά για ασθενείς άνω των 75 ετών, όπου τα ποσοστά θνησιμότητας έχουν αναφερθεί ότι είναι υψηλά, ξεπερνώντας το 14% σε ορισμένες περιπτώσεις (Rao & Foster, 2013). Η επιλογή μεταξύ βιοπροσθετικής και μηχανικής βαλβιδικής πρόσθεσης εξαρτάται επίσης από την ηλικία, με οδηγίες που συνιστούν βιοπροσθέσεις για ασθενείς άνω των 70 ετών και μηχανικές βαλβίδες για άτομα κάτω των 60 ετών (Glaser & Sartipy, 2016).
Στο πλαίσιο της αντικατάστασης της αορτικής βαλβίδας σε νεότερους ασθενείς, υπάρχει μια τάση προς χρήση βιοπροθέσεων έναντι μηχανικών βαλβίδων λόγω των προτιμήσεων των ασθενών και των ανησυχιών σχετικά με τη μακροχρόνια αντιπηκτική θεραπεία (Mancini et al., 2021). Η αντικατάσταση διακαθετηριακής αορτικής βαλβίδας (TAVR) έχει αναδειχθεί ως μετασχηματιστική θεραπεία για τη στένωση της αορτής σε ηλικιωμένους ενήλικες υψηλού κινδύνου, με πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα (Rosner et al., 2013).
Συνολικά, η απόφαση για την αντικατάσταση της καρδιακής βαλβίδας είναι πολύπλευρη, λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες όπως η ηλικία, ο τύπος της βαλβίδας, οι προτιμήσεις του ασθενούς και οι σχετικοί κίνδυνοι. Η μέση ηλικία για την αντικατάσταση της καρδιακής βαλβίδας μπορεί να ποικίλλει ευρέως με βάση αυτούς τους παράγοντες και θα πρέπει να προσδιορίζεται κατά περίπτωση.
Αναφορές #
- Fish, R. (2004). Διαδερμική αντικατάσταση καρδιακής βαλβίδας. Κυκλοφορία, 110(14), 1876-1878. https://doi.org/10.1161/01.cir.0000144395.60800.96
- Glaser, N. and Sartipy, U. (2016). Αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας σε μεσήλικες ασθενείς: δικαιολογείται η αυξημένη χρήση βιοπροθέσεων; Expert Review of Cardiovascular Therapy, 14(4), 405-406. https://doi.org/10.1586/14779072.2016.1143361
- Holmes, K. (2012). Χρονοδιάγραμμα αντικατάστασης πνευμονικής βαλβίδας στην τετραλογία του Fallot με χρήση απεικόνισης καρδιακού μαγνητικού συντονισμού. Journal of the American College of Cardiology, 60(11), 1015-1017. https://doi.org/10.1016/j.jacc.2012.05.026
- Mancini, V., Aziz, O., & Mauro, M. (2021). Σχόλιο: ένα νέο μικρό κομμάτι για ένα υπέροχο παζλ. JTCVS Techniques, 5, 20. https://doi.org/10.1016/j.xjtc.2020.10.045
- Rao, R. and Foster, E. (2013). Επανεξέταση της χειρουργικής της μιτροειδούς βαλβίδας κατά τα χρυσά χρόνια. Circulation, 127(18), 1843-1846. https://doi.org/10.1161/circulationaha.113.002574
- Rosner, G., Leon, M., & Schwartz, A. (2013). Αντίστιξη: η πρόσβαση στην αντικατάσταση διακαθετηριακής αορτικής βαλβίδας δεν πρέπει να περιορίζεται σε χειρουργικά κέντρα μεγάλου όγκου.
